Bu ne biçim hikaye böyle ?

"Bu ne biçim hikaye böyle
Hasta mısın nesin bana söyle
Gel gidelim güneylere
Yenileyip Eğlenmeye
Ya vazgeçer unutursun ya da yolun açık olsun hadiiiiii"

Herkes bu hayatta mücadeleci bir ruha sahip olmak zorunda mı?
Karşılaşılan olaylar illa  hırsla ve zorlamakla mı geçer ya da geçmeli ?

Zorlamadan kolay  şeyler insanın önüne gelmez mi ?

Hayat zor mu gerçekten !
Yoksa gerçeği nasıl algılayıp yorumladığınız mı hayat ?

Herşeye göğüs geren,zırh gibi insanlar , sorunların üstesinden çat diye gelebiliyor mu ?
Yoksa onlar çat diye çatlıyor mu ?

Herkesin hayatında birşeylere ulaşmak için bir engel var mı ?
Yoksa engelleri yaşayan bir tek ben miyim ?

Planladığımız şeylerin hiçbirinin gerçekleşmemesi bir Murphy kuralı mı ?
Yoksa "Tanrıyı güldürmek istiyorsanız ona planlarınızdan bahsedin" sözü mü gerçek ?

Herşey de var bir hayır ,hayırlı bir cümle mi ?
Yoksa insanoğlunun kendini kandırdığı bir kalıp mı ?


O değil de cancağızım, yaşadıklarınla mücadele edecek enerjin,hırsın, isteğin yoksa ne yapacağız
sen ondan haber ver olur mu ?


Yani özetle Serdar Ortaç'ın da dediği gibi :P Kafamda deli sorular !!!

Ev Kadını Halleri-1

Şunu anlıyorum ki, hayatımın her evresinde istediğim şeyler farklı

Ee tamam bunda garip birşey yok ki denebilir ; belki de herkes aynı basamaklardan geçiyor , bilmiyorum...

20'li yaşların başında prestijli bir firmada asistan olarak çalışmak bir gurur kaynağı iken
20'li yaşların ortalarında o prestjli firmada üst basamaklara tırmanmak için çalışmak ağır basıyordu
Sevgili yıllar biraz daha ilerledi derken 20'li yaşların sonuna geldik
Geriye dönüp baktığımda ne için çabaladığını anlayamamış,kafası karışık ,yorgun bir yetişkin görüyordum...

İşte bu noktada tam bu noktada bilinçaltında biriken SEN ortaya çıkıyordu...

Ne istiyorsun ? Nee ?

İç sesin konuşuyor :

"Evcil bir kadınım ben,
Çocukken hiç resim çizemez halimle çizdiğim ; o pembe bacalı , önünden nehir geçen, bacası tüten ev vardı ya
İşte o evdeyim, kafam sadece ailem ile ilgili konularda

Sabah kalkıyor, evin reisini iş'e, çocukları okula uğurladıktan sonra ,yorganları havalandırıyor
günlük gazetelerimi okuyor ve komşularla  türk kahvesi keyfine geçiyoruz...

Ev'e yapılacak alışverişlerim var onları hallediyorum
Sonra mağazalara bakınıyorum,
Starbucks da kitap okuyorum

Akşam yemeği hazırlıkları için  mutfağıma geçiyorum.

Hazırlıklar tamam

Çocuklar geliyor; ne kadar da çok şey yaşamışlar bir gün de, hararetli hararetli konuşuyoruz
Tecrübelerimi paylaşıyorum, anladıklarını da sanmıyorum ama  ...

Derken bir anlık boşluk oluyor

Ben de o arada sofrayı kuruyorum

Kapı çalıyor, Baba geldi....

Kapıyı daima ben açarım ;) yalnız kalma günlerden alışkanlık işte

Sofra hazıııır.....

Ben yemek yaparken doymuşum ,kendime kuş kadar alıp diğer tabakları dolduruyorum:)

Bu akşam da Şarap açasımız geldi,  içiyor,konuşuyor,konuştukça keyifleniyoruz...

Kırmızı şarap da bizi oldum olası hep mayıştırırdı zaten, e yine mayıştık.

Çocukların yarın ki programlarını organize edecek kadar da mayışmadım ama...
Kim nerde ne yapacak planlarını yaptıktan sonra, 1 saatimiz var özel onu da değerlendirip
Günü huzurla kapatıyoruz...

Her gün ayrı macera ama ne huzurlu macera. "


...

Kolay

Hayatta kolay olabilen şeyler yok mu?

Zahmet etmeden , emek harcamadan , sen olduğun yerdeyken sana gelen akan...

Son zamanlarda epeyce kafa patlattığım bir mesele bu

İsteyip kenara çekilip beklemek değil tabi ki demek istediğim ancak; istenilen herşey de zahmetli olmak zorunda mı ?

Kendiliğinden suprizler olmaz mı hayatta ?

Olur

** Neyin üzerinde zorlarsan geç

** Neyin üzerinde zorlamazsan supriz


Hayatın 2 cümlelik özeti bu olsa gerek şimdilik

Beklemek - - -

Beklemek ne zor şeydir bilir misin ?

Hani istersin ;  zaman hiç geçmesin o güzel an hiç bozulmasın, burda kalalım-şu anda "Sabrina" gibi zamanı durduralım
dersin

O zaman gürül gürül geçer ya...
Durmaz istediğin yerde

...

Bir de onun tam tersi vardır
Hadi geçsin şu zaman da kavuşalım sevdiceğimize

İşte o  zamanda saniyelere takılırsın
Geçmez...
Kalır kaldığı yerde

...

Hayat bu gelgitinde gide dursun...

Beklemek ne zor şeydir ,ne meraklı şeydir
Ne umutlu şeydir

Ne sen birşeydir...

Herşey Güzel Olacak-Öyle

Mutlu olunacak OL, Herşey güzel olacak OLACAK
Evrenden ne istersen olur, OLUR
Pozitif düşün pozitif olsun,OLSUN
Ve ben ve diğer olumlamalarım

...

Hayat basit mi yoksa ?

Zorlukları görünce kaçıyorum, bakıyorum ki o zorluk üzerine gidilmeden aşılmıyor
hatta o zorluk dediğin şey üzerine gidince içine kaçıyor :)
Ne yaşatıyorsan kafanda kendin yaşatıyorsun, gerçekler hiç de öyle senin korktuğun gibi olmuyor.
Bir şekilde oluyor. Olmuyorsa da olmuyordur.

Herşey yaşanılan şeyi ne kadar kabullendiğinle doğru orantılı, kabul edemiyorsan inatlaşıyorsun demektir. Ne kadar uzun süre inatlaşırsan o kadar uzun süre irdeliyorsun ,irdeledikçe başka şeyler derken koskoca bir yumağın ortasındasın.

Hayat basit.... Hem de çok basit...
Hatta "basit" kelimesini yazdığım kadar basit ... öyle kabul edersen...

Ben basit hayatımın temellerinin ne olacağını biliyorum ; çünkü sevgili hayatımın bu dönemi bana gösterdi...

Haydi şimdi yeniden başlıyoruuuz.....

Sokaktan Beslenmek

"Sokaktan beslenmek" adı altında dillere pelesenk olmuş; ancak yerine daha iyi bir cümle koyamadığım bu ifadeyi seviyorum.

İçinde bulunduğum cam fanus'tan çıkma hamlesi sonrası sokaklarda daha fazla olmayı planlıyordum ama her  planladığım şey gibi bu da  olmadı... En azından şimdilik...

Aç parantez yıllarca projeleri planlayıp kendi hayatımı planlamayamam nasıl bir ironi ama bu cümle detayına girmeyeceğim kapa parantez.

An itibariyle entelliği bırakıp :P  dizi seyredip hayatın içinde olan, kuaförde konuşulan dizi karakterlerinin kim olduğunu artık yakalayabileceğim.
Hürrem denildin mi tüm tarihçeyi sıralayabilmeliyim.
Hatta Acun markalı yapımları izlemem şart; en azından  "O ses Türkiye "de yarışmanın hangi kural çerçevesinde ilerlediğini bilsem iyi olur o konuda çok zayıfım zira.

Otobüs'e binmek için gerekli şartlar, otobüs numaraları ve durakları,metrobüs kuralları bir diğer gelişme göstermem gereken alanlardan biri."Public Transport."
Metro'ya binmeyi biliyorum :=) Minibüs de ustayımdır da, geçen bir bindiğimde kendi yaşımda bir adam yer vermişti . Neden acaba ? Bunun da nedenini bilecek kadar usta olmalıyım ,hedefim bu!
Mesela Tocam geçenlerde " sen metrobüs'e binemezsin" dedi; niye öyle dedi ki ? Binmeyi beceremeyeceğimden mi ? yoksa o kadar girişken mi değilim ? Yoksa ne yani?
Netice Birmingham Palace da büyümedim ? Yatağımın altındaki bezelyeyi fark edecek kadar narin bir Prenses de değilim

Eee o zaman ?

O zaman şu: Clementi'nin balonu patladı
Ben şimdi kendime yeni bir balon yapıyorum, bu balonda gerçek hayattan besleniyor bu sefer,sokaktan...

Genetiği ile oynanmış Hayat'lar...

Hayatı başladığı gibi bitiren kaç kişi var ?  ( Hoş nasıl başlanıldıysa öyle devam ediyorsa fena da ben başlangıç cümlesini sansasyonel olarak yazdım. )

Anne karnındayken  başlayan,0-3 yaş arası yaşananlarla bilinçaltımıza yerleştirdiğimiz kodlar ile  benliğini devam ettiren kaç kişi var ?

Lineer olmayan  bir yol Hayat : iyi ki de öyle yoksa 7 milyar aynı insan ne yapacaktık bu küçük dünyada...

Dürtülüyor dürtülüyor bir yerlere erisiyor, sonra o erisilen yerden de tatmin olmayıp yine basliyoruz,hayde bre baştan...

Hayır benim korkum şimdi biz birşeyleri değiştir değiştir kurcaliyoruz ya, kopmasın bu genetik çat diye orta yerinden : = )

Kurcalamadan  mı  yoksa kurcalayarak başka bir molekül tanesi olarak mı kalsak  ?

Benim için biraz geç ama ben kodlarımı bulup oynamayı seviyorum;
her çekirdek inanc'ı bulup üzerinde çalışmak zaten en az 2 sene; her kod'un içinde yaşadığım senaryo ve insanlar başka, "chapter" atladıkça kalanlar kalıyor,yeni chapter da olmayan zaten olmuyor, birileri geliyor,mekanların değişiyor
sen de değişiyorsun anlamasan da...
Bir ileri iki geri gidiyor gibi hissediyorsun bilinçaltın oyun oynuyor ;ama

artık sen başka bir sensin :

cümlelerin,
hayata bakışın
duruşun,
saçın,
renklerin,
kıyafetlerin,
okuduğun yazarlar,
izlediğin kanallar,
yaptığın iş,

....
Değiştin, ve dedin ki :

"Sorgulayıp sorgulayıp bunalıp değişmeyi seviyorum..."

Sıradaki kod ?

Ne zaman teyze oldum ben ?

Birbirimize hitap şekillerini nerden alıyoruz ? Hayır yani  nasıl karar verdi de  bugün bana torununu yanında dolaştıran bir dede : " hadi şirin teyze'ne güle güle de" diyiverdirdi minnacık bebeğe :/

Sinir oldum Şirin Teyze ne ?
Ben gerçekten yaşlanınca yani aysel gürel gibi olunca=) ne diyecek bu çocuk bana
Şirin teyzenin teyzesi
Şirin ana
Şirin hanım
Şirin dede

Benim için isimlerin sonuna eklediğim tanımlamalar önemlidir ;

sevdigim ve sizli hitap etmek zorunda olduğum insanlar
sevmediğim ve sizli hitap ettiğim insanlar
iş icabı sizli konuştuğum insanlar

Toplamda isimlerin sonuna eklediğim hanım  ve bey sözcüklerinin ardından o kişiye ait duyguları şıppadanak anlaşılabilir...

İtiraf : en çok da bu özelliğimi seviyorum; sevdiğim ve sevmediğim insanları tonlamalarımla ayırt edebiliyorum...

Yeni mi Yıl

Sahi yıl kaç oldu ?
-2013
O kadar ne zaman oldu? 2012 de bitmiyor muydu ?

Bitmedi, birşeyin bittiği de yok
Herşey bitip bitip yeniden başlıyor
Sadece ben bittiğimde ne olacak onu bilmiyorum, kum tanesi olarak falan dünyaya geri gelmeyeyim de
o beni biraz bozar... :)

Her sene diledik diledik  aynı seyler, istediğim olmuyor istemediklerim oluyor diyorsanız ; buraya...
Yalnız değilsiniz...
Dolayısıyla da yeni seneye " Bu ne lan dünün aynısı" dediyseniz
Yine yalnız değilsiniz...

Bir yanım bunları fısıldasa da şiddetle kulağıma; her zaman ki gibi diğer yarım da dedi ki

Girdiğin aynada, geçmiş gibi dîğer küreye,
Sorma bir sâniye, şüpheyle, sakın: "Yol nereye?"
Ayılıp neş'eni yükseltici sarhoşluktan,
Yılma korkunç uçurum zannedilen boşluktan
Duy tabîatte biraz sen de ilâh olduğunu,
Rûh erer varlığının zevkine duymakla bunu.

Çıktığın yolda, bugün, yelken açık, yapyalnız,
Gözlerin arkaya çevrilmeyerek, pervâsız,
Yürü! Hür mâviliğin bittiği son hadde kadar!...

İnsan, âlemde hayâl ettiği müddetçe yaşar.

Yeter ki umutlarımız kaybolmasın....

Ayrıca bu yıl dilekleri oldu bilin ;))