Sokaktan Beslenmek

"Sokaktan beslenmek" adı altında dillere pelesenk olmuş; ancak yerine daha iyi bir cümle koyamadığım bu ifadeyi seviyorum.

İçinde bulunduğum cam fanus'tan çıkma hamlesi sonrası sokaklarda daha fazla olmayı planlıyordum ama her  planladığım şey gibi bu da  olmadı... En azından şimdilik...

Aç parantez yıllarca projeleri planlayıp kendi hayatımı planlamayamam nasıl bir ironi ama bu cümle detayına girmeyeceğim kapa parantez.

An itibariyle entelliği bırakıp :P  dizi seyredip hayatın içinde olan, kuaförde konuşulan dizi karakterlerinin kim olduğunu artık yakalayabileceğim.
Hürrem denildin mi tüm tarihçeyi sıralayabilmeliyim.
Hatta Acun markalı yapımları izlemem şart; en azından  "O ses Türkiye "de yarışmanın hangi kural çerçevesinde ilerlediğini bilsem iyi olur o konuda çok zayıfım zira.

Otobüs'e binmek için gerekli şartlar, otobüs numaraları ve durakları,metrobüs kuralları bir diğer gelişme göstermem gereken alanlardan biri."Public Transport."
Metro'ya binmeyi biliyorum :=) Minibüs de ustayımdır da, geçen bir bindiğimde kendi yaşımda bir adam yer vermişti . Neden acaba ? Bunun da nedenini bilecek kadar usta olmalıyım ,hedefim bu!
Mesela Tocam geçenlerde " sen metrobüs'e binemezsin" dedi; niye öyle dedi ki ? Binmeyi beceremeyeceğimden mi ? yoksa o kadar girişken mi değilim ? Yoksa ne yani?
Netice Birmingham Palace da büyümedim ? Yatağımın altındaki bezelyeyi fark edecek kadar narin bir Prenses de değilim

Eee o zaman ?

O zaman şu: Clementi'nin balonu patladı
Ben şimdi kendime yeni bir balon yapıyorum, bu balonda gerçek hayattan besleniyor bu sefer,sokaktan...

Genetiği ile oynanmış Hayat'lar...

Hayatı başladığı gibi bitiren kaç kişi var ?  ( Hoş nasıl başlanıldıysa öyle devam ediyorsa fena da ben başlangıç cümlesini sansasyonel olarak yazdım. )

Anne karnındayken  başlayan,0-3 yaş arası yaşananlarla bilinçaltımıza yerleştirdiğimiz kodlar ile  benliğini devam ettiren kaç kişi var ?

Lineer olmayan  bir yol Hayat : iyi ki de öyle yoksa 7 milyar aynı insan ne yapacaktık bu küçük dünyada...

Dürtülüyor dürtülüyor bir yerlere erisiyor, sonra o erisilen yerden de tatmin olmayıp yine basliyoruz,hayde bre baştan...

Hayır benim korkum şimdi biz birşeyleri değiştir değiştir kurcaliyoruz ya, kopmasın bu genetik çat diye orta yerinden : = )

Kurcalamadan  mı  yoksa kurcalayarak başka bir molekül tanesi olarak mı kalsak  ?

Benim için biraz geç ama ben kodlarımı bulup oynamayı seviyorum;
her çekirdek inanc'ı bulup üzerinde çalışmak zaten en az 2 sene; her kod'un içinde yaşadığım senaryo ve insanlar başka, "chapter" atladıkça kalanlar kalıyor,yeni chapter da olmayan zaten olmuyor, birileri geliyor,mekanların değişiyor
sen de değişiyorsun anlamasan da...
Bir ileri iki geri gidiyor gibi hissediyorsun bilinçaltın oyun oynuyor ;ama

artık sen başka bir sensin :

cümlelerin,
hayata bakışın
duruşun,
saçın,
renklerin,
kıyafetlerin,
okuduğun yazarlar,
izlediğin kanallar,
yaptığın iş,

....
Değiştin, ve dedin ki :

"Sorgulayıp sorgulayıp bunalıp değişmeyi seviyorum..."

Sıradaki kod ?

Ne zaman teyze oldum ben ?

Birbirimize hitap şekillerini nerden alıyoruz ? Hayır yani  nasıl karar verdi de  bugün bana torununu yanında dolaştıran bir dede : " hadi şirin teyze'ne güle güle de" diyiverdirdi minnacık bebeğe :/

Sinir oldum Şirin Teyze ne ?
Ben gerçekten yaşlanınca yani aysel gürel gibi olunca=) ne diyecek bu çocuk bana
Şirin teyzenin teyzesi
Şirin ana
Şirin hanım
Şirin dede

Benim için isimlerin sonuna eklediğim tanımlamalar önemlidir ;

sevdigim ve sizli hitap etmek zorunda olduğum insanlar
sevmediğim ve sizli hitap ettiğim insanlar
iş icabı sizli konuştuğum insanlar

Toplamda isimlerin sonuna eklediğim hanım  ve bey sözcüklerinin ardından o kişiye ait duyguları şıppadanak anlaşılabilir...

İtiraf : en çok da bu özelliğimi seviyorum; sevdiğim ve sevmediğim insanları tonlamalarımla ayırt edebiliyorum...

Yeni mi Yıl

Sahi yıl kaç oldu ?
-2013
O kadar ne zaman oldu? 2012 de bitmiyor muydu ?

Bitmedi, birşeyin bittiği de yok
Herşey bitip bitip yeniden başlıyor
Sadece ben bittiğimde ne olacak onu bilmiyorum, kum tanesi olarak falan dünyaya geri gelmeyeyim de
o beni biraz bozar... :)

Her sene diledik diledik  aynı seyler, istediğim olmuyor istemediklerim oluyor diyorsanız ; buraya...
Yalnız değilsiniz...
Dolayısıyla da yeni seneye " Bu ne lan dünün aynısı" dediyseniz
Yine yalnız değilsiniz...

Bir yanım bunları fısıldasa da şiddetle kulağıma; her zaman ki gibi diğer yarım da dedi ki

Girdiğin aynada, geçmiş gibi dîğer küreye,
Sorma bir sâniye, şüpheyle, sakın: "Yol nereye?"
Ayılıp neş'eni yükseltici sarhoşluktan,
Yılma korkunç uçurum zannedilen boşluktan
Duy tabîatte biraz sen de ilâh olduğunu,
Rûh erer varlığının zevkine duymakla bunu.

Çıktığın yolda, bugün, yelken açık, yapyalnız,
Gözlerin arkaya çevrilmeyerek, pervâsız,
Yürü! Hür mâviliğin bittiği son hadde kadar!...

İnsan, âlemde hayâl ettiği müddetçe yaşar.

Yeter ki umutlarımız kaybolmasın....

Ayrıca bu yıl dilekleri oldu bilin ;))