1931 Erzincan da başlar hayatı der kayıtlar;halbuki
Doğum günüm yoktur der benim şair...
Belki de babam sırf bu cümleden dolayi cok seviyordur Cemal Süreyya'yı;
Şöyle bir anı var belleğimde hayal meyal ama bazı yerleri çok net:
Babam bir gün eve elinde bir şiir kartı ile gelir max. 20 cm uzunlugu olan eni dar dikdörtgen sarı bir kart
Durakta üç kişi
Adam kadın ve çocuk
Adamın elleri ceplerinde
Kadın çocuğun elini tutmuş
Kadın çocuğun elini tutmuş
Adam hüzünlü
Hüzünlü şarkılar gibi hüzünlü
Hüzünlü şarkılar gibi hüzünlü
Kadın güzel
Güzel anılar gibi güzel
Güzel anılar gibi güzel
Çocuk
Güzel anılar gibi hüzünlü
Hüzünlü şarkılar gibi güzel
Güzel anılar gibi hüzünlü
Hüzünlü şarkılar gibi güzel
Cemal SÜREYA
Ve
bu şiir evin sokak kapısının tam karşısındaki aynada yıllarca kalır,ben de gide gele okuya okuya şiiri zihnime kazıdım.
Babam da şiir okumayı çok sever ;arada bizlere usul usul okurdu.
İşte böyle tanıştım Cemal Süreyya ile ben ortaokul yıllarımda.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder